Ik heb gewerkt op een prachtig paard dat Silver heet. Ze is een kruising tussen een Andalusiër en een New Forrester. 6 Weken eerder was ze in de wei gevonden met een grote draadwond in haar achterbeen. De dierenarts had de wond behandelt en gehecht. Silver vond de hechtingen maar niets en trok ze eruit. Dat ik de eerste keer kwam was de wond al 4 weken oud en zag er zo uit.
Een open, nog steeds bloedende wond, met een langzaam bewegend paard. Ze stond er voor open dat ik haar behandelde en reageerde goed. Heel ontspannen liet ze mij haar bekijken, voelen en behandelen en bleef daar doodstil bij staan.
Een week later kwam ik terug voor een vervolg behandeling. De wond zag er nu zo uit.
De wond was gesloten en zag er veel rustiger uit. De pijn medicatie was stopgezet en de merrie was aan het draven door het land. Het been was veel slanker en ze bewoog het been alsof er niets mee aan de hand was. De eigenaar kon zijn ogen niet geloven en terwijl hij de week ervoor dacht dat hij de merrie in moest laten slapen, geloofde hij nu in een volledig herstel. Monique Verhaar