Dit stuk schrijf ik omdat QT mij in een lastige situatie mooi, heel mooi, heeft kunnen helpen. Een voorbeeld waardoor anderen het belang, eenvoud en nut van QT in kunnen gaan zien. De laatste week van februari was voor mij redelijk vol stres. Iets wat in het verleden wel eens hartritmestoornissen tot gevolg had.
Zo ook in de nacht van 2 maart. Om 2 uur in de nacht werd ik wakker met een onrustig gevoel en wat zweterig. Voor mij een bekend teken. Even een glaasje water gedronken, krantje gelezen maar het ritme ging niet naar het normale niveau. Met mijn vrouw overlegd wat te doen en besloten naar de eerste hulp te gaan. Aan de monitor geplaatst en inderdaad het hart fladderde tussen de 180 en 210 slagen per minuut.
De opname werd voorbereid om te narcotiseren en te klappen (met elektrische stroomstoot het hart re-setten). Ik werd daarvoor van de monitor losgekoppeld en op een rolstoel geplaatst om naar boven naar de OK gebracht te worden.
Nu de eerste schok voorbij was begon ik mijzelf weer te vinden. Ik begon met de basisademhaling die ik in mijn eerste workshop had geleerd en ging vervolgens mij zelf op afstand (alsof ik van boven naar mijzelf keek) QT geven. Precies daar waar ik het nodig had. Na 10 minuten voelde ik het hartritme zich herstellen en vertelde tegen de zuster dat het over was. “Dat zien we boven wel” was de reactie. Boven aangekomen werd ik weer aan de monitor gekoppeld en klaar gemaakt voor de narcose. Echter mijn hartslag was weer voorkomen normaal, 68 per minuut en mocht weer naar huis. Nog voor mijn kinderen wakker werden was ik thuis en had het zaterdagontbijt klaar gemaakt. Dezelfde dag was ik weer bij de Quantum-Touch workshop bij Yolande en Linda. De vorige 3 keer, ruim 1,5 jaar geleden was de voorgestelde behandeling wel noodzakelijk.
QT, I love you!! Simon van der Graaf