Ga er maar vanuit dat we een paar poezengekken zijn, dus iedereen kan zich voorstellen dat 2007 geen mooier begin voor ons kon hebben dan onze ontmoeting met Poppy op de eerste dag van het nieuwe jaar.<\/p>\n
Zij is een Brits Korthaar met vlekjes op haar vacht, een prachtig kopje met zacht-oranje neusje en stralend groene ogen. Jullie begrijpen het al: totale liefde op het eerste gezicht. Poppy was 6 maanden toen wij haar ophaalden (overgebleven uit een nestje van 5) en vanaf dat allereerste moment het intu\u00eftieve gevoel: “ze is helemaal voor ons bedoeld”. Wel viel op dat ze erg rustig was voor zo’n jong katje en een welhaast Buddha-achtige uitstraling had.<\/p>\n
De maand januari verstreek in opperste verrukking van beide kanten: op jacht naar papieren propjes holde ze de sterren van de hemel, at met smaak haar brokjes en slurpte zelfs enthousiast haar bakje met water leeg. En natuurlijk in de kleine uurtjes eindeloos geknuffel en gekroel op de bank.<\/p>\n
Begin februari werd Poppy ernstig ziek, hoge koorts, totale apathie en het ergst van alles: ze zakte door haar achterpootjes en ging bovendien razendsnel achteruit. Als een slap lapje stof lag ze stilletjes tegen ons aan, nog wel heel zachtjes knorrend om ons te laten weten dat ze het heerlijk vond om zo vastgehouden te worden. Dagelijks bezoek aan de dierenarts kon het tij ondanks waterinfuus, prednison, antibiotica, koortsverlagende middelen en dwangvoeding, niet keren.<\/p>\n
Hoewel bloed en vitale functies na onderzoek in orde bleken, verslechterde haar toestand met het uur. Wellicht was er sprake van een lelijk virus, een euvel dat raskatten vaker treft. De dierenarts kon dit echter niet met zekerheid zeggen. We waren ten einde raad en snapten helemaal niets van deze bizarre wending van het lot. Ze was toch niet bij ons gekomen om te sterven? Maar ja, we moesten het naakte feit onder ogen zien dat een poesje dat verlamd is aan haar achterpootjes – ondanks alle liefde – geen kwaliteit van leven heeft. Slechts een wonder kon haar nog redden…Zouden de ervaren handen van Yolande dat wonder kunnen bewerkstelligen? Gezien onze eigen 100% positieve ervaringen met haar, holde Joke meteen naar de telefoon en (zoals we van Yo gewend zijn) stond ze onmiddellijk in de startblokken om ons in deze noodsituatie bij te staan.<\/p>\n
Bij Yo thuis aangekomen werd doodzieke Poppy op een schoongewassen dekentje op tafel gelegd en ging dochter Isabella uit voorzorg maar even met de hond een boodschap doen. Wat er in dit halfuur gebeurde is met geen pen te beschrijven!!! Je zit erbij, kijkt ernaar en kan haast niet geloven wat er onder je ogen toch echt gaande is. Na slechts 10 minuten liepen er zichtbare golfjes en sidderingen over het ruggetje van onze dappere poes en vertelde Yolande een enorme levenskracht in haar lijfje te voelen. Ze voegde hieraan toe dat Poppy nog helemaal niet weg wilde! Het beeld van een grote, stoere poes in de zomerse zon bij het grote raam, illustreerde haar waarneming. Ervan uitgaande dat alles trilling is, was aan ons de opdracht positief te blijven en het dier niet met wanhoopsgevoelens te bestoken. We hebben die les ter harte genomen. Dankbaar en vol vertrouwen gingen we weer met Poppy naar huis, om daar aangekomen van de ene in de andere verbazing te vallen. Direct uit haar mandje waggelde ze geheel zelfstandig naar haar etenbakje, at een paar brokjes, dronk een paar slokjes en wist zelfs de kattenbak weer te vinden. Het wonder was geschied, Quantum Touch had de dood uit haar lijfje verdreven waar de reguliere geneeskunde geen antwoorden meer had. Inmiddels trekt Poppy (na eerst 3 stapjes\/kont zitten, 6 stapjes\/kont zitten, 12 stapjes\/kont zitten) weer sprintjes door het hele huis, eet als een tijger en slurpt het leven in. QT werkt! Echt helemaal geweldig om te zien hoe deze simpele, maar wonderschone, techniek fenomenaal bij een dier kan uitpakken omdat er geen denken tussen zit. Lieve Yolande, namens ons drietjes: jij en QT heel erg bedankt!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ga er maar vanuit dat we een paar poezengekken zijn, dus iedereen kan zich voorstellen dat 2007 geen mooier begin<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1355,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[6,13],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1354"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1354"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1354\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1356,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1354\/revisions\/1356"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1355"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1354"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1354"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quantumallergy.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1354"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}