Mijn dochter heeft een kater met wat kromme achterpoten. Ook was hij al een paar dagen bezig met zijn darmen. Op mijn voorstel “zal ik hem eens Quantum Touch-en” antwoordde mijn dochter.: “tja.ik weet niet, je mag niet aan zijn buikje komen. En niet aan zijn poten, want dan gaat hij bijten.”
Ok, geen punt probeer ik het eens op afstand (mijn eerste keer). Dus ik installeer me heerlijk op de bank met een kussentje op schoot en stelde me voor dat die twee punten zijn pootjes waren. Kater Levi lag naast de bank.
Ik begin, hoor ik een piepje, en even later een mauwtje. Nog even later: Ja hoor daar kwam hij aan, loopt regelrecht naar de bank, stapt zeer doelbewust op mijn schoot. En gaat daar riant liggen. En spinnen,.ik probeerde mijn ene hand onder het lijfje te houden en de andere op zijn buikje, zo dicht mogelijk bij zijn achterpoten.
Hij vond het goed!!! En spinnen. Mijn dochter keek haar ogen uit en als ik even iets tegen haar zei, kwam Levi met zijn kop onmiddellijk naar mijn hand om me aan te moedigen vooral door te gaan. Ik hoorde en voelde z’n buikje wat rommelen enzo.
Ik mocht geen moment verslappen of bijna dwingend was zijn kopstootje daar om me aan te moedigen. Ineens duwde hij mijn hand weg, sprong van mijn schoot, ging eten, en wou toen naar buiten.
Mijn dochter en ik waren echt verbaasd over wat gebeurd was. Ik heb er enorm van genoten dat kleine lijfje vol overgave en vertrouwen in mijn handen, het was gewoon super. Bij nader informeren hoe het met hem was daarna, hoorde ik dat zijn buikje prima was. Of zijn pootjes ook wat rechter zijn hebben we nog niet duidelijk kunnen waarnemen.
We hebben het idee dat de energie in zijn buikje nodig was. Leuk hè..!!!!! Hennie Koers